Ik ben de voorbije dagen druk bezig geweest om oude filmpjes van familiefeestjes en vakanties te monteren en op dvd te branden. Een werkje waar ik enkele lange avonden na elkaar zoet mee ben geweest want de dvd’s waren gisterenavond één van de verjaardagscadeau’s voor mijn moeder. Digidat, de firma waar ik onlangs een serie dia’s heb laten inscannen, heeft eveneens mijn VHS, VHS-C en Hi-8 cassettes gedigitaliseerd. Het oudste filmpje in mijn bezit dateert uit 1970 (huwelijk van mijn ouders), het meest recente uit 2000. Ik had de opnames al heel erg lang niet meer bekeken en ik schrok er toch van hoe de meesten onder ons danig veranderd zijn: zwarte haren werden ingeruild voor grijze haren, kilootjes verloren en/of bijgewonnen, om van de kledij nog maar te zwijgen
Sommigen zijn ook niet langer onder ons en op zo’n momenten heeft een filmopname een emotionelere impact dan een foto.
Ik gebruikte destijds een Canon EX1 Hi8, een kanjer van een camcorder met verwisselbare objectieven. Niet altijd handig om mee te nemen vanwege het gewicht en tal van accessoires. Ondertussen heeft de camera de geest gegeven, ik kan nog enkel een cassette vooruit of achteruit spoelen. Afspelen lukt niet meer en ook door de zoeker krijg ik geen beeld te zien. Jammer.
Was ik toen onder de indruk van de kwaliteit, is mijn enthousiasme voor Hi8 de voorbije dagen danig bekoeld. De beeldkwaliteit liet te wensen over en dat had niets te maken met de ouderdom van de cassettes want die waren nog in goede staat. We zijn de voorbije jaren overspoeld met hoogstaande kwalitatieve dragers (dvd, blu-ray, hd) dat we de neiging hebben om wat neerbuigend te oordelen over oudere formaten als Hi8. De dag van vandaag heb je HD-kwaliteit in de palm van je hand. Het kriebelt soms wel om opnieuw met video aan de slag te gaan. Dit filmpje van Matthew Harding heb ik al zeker tien keer bekeken, het blijft me een enorm goed gevoel geven. Dat is de kracht van film. De emotie die je kan teweegbrengen, is compleet verschillend in vergelijking met een foto. Althans dat is mijn mening. Maar deze discussie zullen we een andere keer wel eens voeren…
Ik heb van die gast (of was het iemand anders?) ooit nog eens zo’n filmpje gezien. Ontzettend plezant! En je hebt helemaal gelijk, filmen lijkt mij ook boeiend om te doen.
dat filmpje van die matt zet een instant smile op je gezicht. heerlijk.
die EX H1 Hi8 is nogal een machien amai. Als je dat elk familie feest moet meesleuren !! respect
Karina, ik ben ooit met film bezig geweest, grotendeels ten tijde van mijn studies aan het RITS, maar het samenwerken in groep beviel me niet zo en ik begon toen ook al meer naar fotografie over te schakelen.
Frederik, die weegt niet eens zo veel als een D3 met 24-70
De EX1 ligt niet zo goed in de hand vind ik, zo’n pocket HD-camcorder lijkt me een droom om mee te werken, maar kost aardig wat centjes.
binnenkort op het net …. “Videoblog Serge Van Cauwenbergh” ….
Aha Jürgen, jij financiert mijn nieuwe HD-camcorder?
dat filmpje is inderdaad super
leuk idee voor het geval je de lotto wint
Eens met Frederik wb die instant smile als je dat filmpje bekijkt.
Dat fragmentje waar hij in de DMZ in korea danst, vind ik wel hilarisch.