De enige wedstrijden die ik tijdens de Olympische Spelen (al dan niet in uitgesteld relais) heb gezien, zijn enkele zwemfinales met Michael Phelps, atletiek met Usain Bolt en onze Belgische meisjes, en de gouden sprong van Tia Hellebaut. Foto’s heb ik nauwelijks gezien. Tot ik vandaag op de website van The Boston Globe terechtkwam: adembenemend mooie beelden hier en hier. Echt een kijkbeurt waard!
Bij Jan-Edward las ik vandaag dat sportfotografen op de Spelen tienduizenden beelden hebben geschoten. Op zijn fotoblog blikt de Amerikaanse fotograaf Vincent Laforet terug op de voorbije Spelen en is zelf verrast over het feit dat hij met zes camera’s bijna 30.000 beelden heeft gemaakt, goed voor 480 gigabyte aan data!
So out of the 28.444 frames that I shot, how many of them had “one star or better?” 1,509. Of those how many were transmitted? 273 – that’s just under 1%. Yikes…
Ik kan me wel voorstellen dat er heel wat te fotograferen valt, maar een beetje selectiever overweg gaan met de ontspanknop zou niet misstaan.
geweldige linktip, thx
Ik kan dat wel begrijpen. Je wil hét moment natuurlijk niet missen. Beelden die je niet moet kan je verwijderen, beelden die je niet hebt, daarentegen…
Bij natuurfotografie denk ik niet dat je zulke ontzaglijke aantallen fotos gaat tegenkomen. Stel je voor dat je thuiskomt met 500 vlakfilms
tja, dat is het negatieve punt aan digitale fotografie. Men denkt te weinig aan compositie of om emoties in de foto te brengen en trekken maar op goed vallen uit. ‘t kost toch niets enkel een DELETE toetsje meer indrukken.