Beste bezoekers, ik heb jullie hulp nodig!
Zoals sommigen onder jullie allicht weten, ben ik in november 2000 samen met Miguel vier weken doorheen Nepal gereisd. Mijn eerste grote avontuurlijke reis en tevens een eerste cultuurshock! Die reis is me nadien omwille van verschillende redenen altijd bijgebleven. Toen reeds werden er plannen gesmeed om ooit tesamen een tocht naar Mount Everest Base Camp en Gokyo te realiseren. Een uiteenlopende levensloop heeft ervoor gezorgd dat die reis nog niet heeft kunnen plaatsvinden. Na al die jaren is het verlangen naar die trektocht nog steeds sterk aanwezig. Bepaalde omstandigheden maken het mogelijk dat we dit jaar die reis toch kunnen aanvatten. Om eerlijk te zijn vrees ik er voor dat dit onze laatste kans is: ofwel wordt het dit jaar… ofwel nooit meer. Maar Miguel twijfelt. Ik zou mijn vliegtuigticket nochtans direct boeken. Voordat iemand met zijn ogen kan knipperen, zou de vlucht al geboekt zijn ![]()
De eeuwige twijfelaar in hem “dwingt” me om via mijn blog een oproep te doen: mag ik vragen om via de commentaren massaal jullie stem/steun uit te brengen zodat ik Miguel kan overtuigen nog dit jaar deze avontuurlijke tocht doorheen de Himalayas te verwezenlijken! Duizendmaal bedankt!
Allez Miguel waar wacht je op, boeken en gaan – anders ga je er altijd spijt van hebben.
Zo bij deze heb ik me er ook mee gemoeid
Enne ik wil foto’s zien…
gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan !!!! komaan Miguel … je kan achteraf beter spijt hebben van de pijnlijke voeten dan van het feit dat je de kans hebt laten liggen
Ik ben er geweest in ’90, een 10-tal jaren eerder dus. Helemaal in m’n eentje met de rugzak op de zuidflanken van de Annapurna. Van dorp tot dorp. Uniek!!!! Nooit te evenaren en dan spreek ik nog niet van de spectaculaire landschappen want het is vooral de sympathieke bevolking die mij voor altijd zal bij blijven
Kon ik het maar herdoen met digitale camera…ik mag er niet aan denken, miljaar!
Naar het schijnt is er nog niet veel veranderd en zeker niet buiten de hoofdstad.
Ik verklaar Miguel voor knettergek als hij het niet doet!
Voila!
Alleen al de vraag van een vriend maakt het de moeite waard om de reis te maken.
Van iemand die zelf voor een aantal maanden ‘ontsnapt’ is aan het drukke leven: DOEN!
Live now, work later
Nota voor Serge: neem een Polaroid Pogo mee als er nog plaats is in die fotorugzak van jou…
Vanzelfsprekend dat als het zo kriebelt je absoluut moet gaan!
Serge, wat mij zo interesseert vaak is je ondernemingsgeest op het gebied van reizen en zien. Petje af, beetje jaloers omdat ik het te weinig heb gedaan vroeger en nu met een kindje het niet meer kan. Misschien dit Miguel weet te overtuigen dat als je kan, je moet
Miguel, als jij niet met Serge mee gaat, dan ga ik met hem mee,
Dus boeken maar die vlucht!
miguel ge zijt zot als ge niet meegaat. zot.
Miguel, niet aarzelen man, doen!
Mensen, bedankt voor de reacties tot dusver!
Aan de anderen: laat jullie stem gerust horen, niet aarzelen
Ik denk dat je de voornaamste reden al vermeld hebt: “ofwel wordt het dit jaar… ofwel nooit meer.”
)
Als je er nu niet voor gaat, ga je er later ongelofelijk veel spijt van hebben.
Zelfs al vertrek je niet met “volle goesting” naar daar, eenmaal aangekomen zal je blij zijn dat je vertrokken bent, en zeker als je met een goede vriend op reis kan gaan.
Er gewoon voor gaan man!
Nu of nooit (en nooit is best lang
Als Christel meegaat, dan kom ik ook mee (en daar zit niemand op te wachten, dus boeken die handel)!
De beslissing is gevallen, jammer genoeg zal Nepal niet voor dit jaar zijn
Laat ons hopen dat we ooit nog eens tesamen aan Base Camp geraken, wie weet…