Ik ben nooit een echte boekenwurm geweest. In mijn jeugd las ik voornamelijk jeugdboeken waarvan ik me nauwelijks iets herinner. Later, op dertienjarige leeftijd, maakte ik kennis met It van Stephen King, gevolgd door een hele resem andere boeken van zijn hand. Op een paar uitzonderingen na, lees ik de laatste jaren enkel nog fotografieboeken. Met een reis in het vooruitzicht dook ik even in mijn bibliotheek op zoek naar interessante lectuur. Voor Belgicum of andere zwaargewichten is in de bagage geen plaats.
Een boek dat al geruime tijd op mijn lijstje staat is het felgeprezen On Photography (1977) van de Amerikaanse auteur/activiste/filosofe Susan Sontag. Zoals wel vaker het geval is, verdienen niet alle boeken (of films, muziekalbums, enz.) de aandacht die hen door één of andere hype wordt toebedeeld. Vanwege het onderwerp dat Sontag behandelt, heb ik besloten om dit boek een kans te geven.
Het tweede boek dat een plaatsje in de bagage krijgt, is Ce jour-là van de Franse fotograaf Willy Ronis. Het boekje is een verzameling van foto’s waarbij de fotograaf telkens het verhaal achter de foto vertelt. Het is zowat de voorloper van Joe McNally’s The Moment It Clicks, maar dan zonder de technische details.
Het derde boek is The Mind’s Eye: Writings on photography and photographers van Henri-Cartier Bresson.
Welke lectuur nemen jullie mee op vakantie? Fictie, non-fictie? Fotografieboeken?
Het boekje van Willy Ronis, “Ce jour là”, is heerlijke vakantielectuur.
Het boek “On Photography” van Susan Sontag, heb ik ook gelezen, zit goed, mar is wel een beetje gedateerd op sommige vlakken vind ik, maar zeker interessant en een must voor iedere fotograaf, ik heb het graag gelezen. Niet echt vakantielectuur.
… veel plezier op reis met hopelijk weinig tijd voor lezen
Ben net begonnen met Sontag’s werkje. Ik zou dat niet als vakantielectuur meenemen eerlijk gezegd. En ik mag hopen dat Willy Ronis wat beter schrijft dan McNally, dat valt écht niet te lezen.
Dat On Photography geen reislectuur is, heb ik al mogen merken. ‘t Is nogal zware kost.
Ik had ter ondersteuning van portraitsofasia.be het boekje ‘Magic Bus’ waarin de auteur waarvan de naam me nu ontsnapt het hippie-trail van Istanbul naar Nepal opnieuw doet. Omdat een stuk van onze reis dezelfde route volgde, was het leuk om wat overeenkomsten te vinden.

Verder vooral fotografieboeken: ik had Mc Nally’s The Hot Shoe Diaries mee, maar omdat het zo zwaar woog heb ik het vanuit Istanbul terug naar huis gestuurd, nadat ik het weliswaar eerst gefotografeerd had. Ik heb nu een e-book dat ik lees op mijn Macbook. Mijn e-reader software luistert naar de naam Lightroom
Ik heb mijn camera-handleiding en het schitterende ‘Within the frame’ (een must voor iedere reisfotograaf) dezelfde behandeling gegeven
Ik lees thuis al zoveel fotoboeken en magazines dat ik op vakantie eens iets totaal anders heb meegenomen. ‘Vaders zijn zonen’, een boek met een verzameling interviews die Betty Mellaerts heeft afgenomen in opdracht van De Morgen. En voor de rest heb ik veel gefietst
Ik lees net dat Willy Ronis vandaag overleden is:
http://www.france24.com/en/20090912-french-photographer-willy-ronis-dies-post-war-paris-art-culture