Serge, al WIE of WAT je tegenkomt is een MOGELIJKHEID om een WEG te VINDEN .

Als je zin hebt in een babbel of een fotografenknuffel van een veteraan kom dan maar ‘s langs op de Schotse Beurs te Gent (ICC-Center) 6-7/02.
Ik exposeer daar, trouwens ook met Kim (foto: Lady of the lake, zie haar web: http://www.kimengels.be) een gedeelte van de collectie “CAPTURING THE LIGHT OF SCOTLAND”.
En dit niet om naar mijn werk te komen kijken, (dat mag je ook), maar dat is dan voor mij een feest waarop je bent uitgenodigd en waarbij ik tijd vind om je ‘s te knuffelen en te motiveren.

In het ander geval en voor je toekomst:
” LET THERE BE LIGHT ”
Véél succes,
André

Bonne chance !

Ik weet wat voor tijd en energie je in de fotografie gestoken hebt en wens je nog veel succes met uw genomen beslissing.
Ik geniet enorm van uw blog en de vele foto’s.
Hopelijk kunnen we nog hiervan blijven genieten in de toekomst.

Rony

Je verhaal heeft me vooral geraakt omdat je aangeeft dat je er heel wat voor gedaan hebt om je fotografieproject te doen slagen. Uiteindelijk ben je geslaagd…je hebt immers ingezien én besloten om voor je passie te gaan. Passie die bestaat uit onderandere ‘zin hebben in’ en je ‘talent’. Je hebt terug gekozen voor je passie en kan die nu weer ten volle gaan beleven.

Uiteindelijk ‘talent does not define you, passion does’…fijn dat we je mogen blijven lezen op je blog.

joeri

We hebben over dit onderwerp reeds een paar lange gesprekken gevoerd. Ik kan je alleen maar steunen en succes toewensen. Als beroepsfotograaf moet je vaak heel wat water bij de wijn doen. Niet alleen op creatief vlak maar ook op gebied van je time management, denk maar aan het papierwerk en de marketing. Ik ben nog steeds blij dat ik destijds de keuze gemaakt heb om full time fotograaf te worden maar het is zeker niet alleen rozegeur en maneschijn. Daarom kan ik ook perfect begrijpen waarom iemand liever amateurfotograaf wil zijn. Het woord “amateur” krijgt vaak een onverdiende negatieve bijklank en je beslissing zal voor sommigen overkomen als een stap terug. Maar dat is het zeker niet, integendeel, voor jou is het een stap voorwaarts. Geld verdienen wordt veel te vaak als criterium gebruikt om te bepalen of het goed of slecht gaat. “Geluk” en “plezier” zijn wat mij betreft veel betere criteria om de juiste keuzes te maken. Ik vind het dan ook dapper dat je er voor gaat om meer plezier en voldoening uit je fotografie te halen.

Ik denk niet dat je blog een rem geweest is op de ontwikkeling van je zaak. Je blog geeft een stukje van je persoonlijkheid weer. Die verschillende genres, bedenkingen en technische reviews tonen alleen aan dat je een gepassioneerd fotograaf bent. Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit door klanten als een probleem gezien kan worden.
Ik denk niet dat je een gebrek had aan visie, wel een gebrek aan communicatie over je visie. Ik spreek dan niet over je documentairewerk maar ik ben er nooit niet helemaal in geslaagd om je visie op (commercieel) portret te doorgronden. Maar zoals je zelf al schreef was je nog druk bezig met die visie.

Ik juich je beslissing om je passie te volgen toe. Veel succes en ik kijk uit naar je werk.

Succes Serge.

“Wat nu belangrijk is, is het plezier in fotograferen opnieuw te ontdekken”

Zelf zeg ik steeds dat ik een “passionele fotograaf” ben. Hoewel ik niet exclusief aan fotografie verknocht ben. Ik kan een verhaal vertellen met foto’s, maar ook met tekst, video, etc. Het komt er dus niet op neer dat je van fotografie kan leven, maar je fotografie een uiting is van je leven.

Verstandig van je om alle ruis uit te schakelen. Als je een basisinkomen hebt en beperkte vrije tijd, dan voel je snel aan wat juist zit en wat niet. En eens je ok materiaal hebt, is dat ook geen drijfveer om inkomsten te genereren. Waarom zou je dan nog oninteressante betalende opdrachten doen? Je zal er alleen maar minder persoonlijk werk door gaan maken.

Wel 2 opmerkingen:

1.
“Blijft nog de zakelijke kant over. Marketing zeg maar.”

Steek het niet op de marketing. Vandaag kan je als documentaire fotograaf niet overleven, tenzij het je roeping is en je heel veel wil opgeven. Of als je al jaren hebt geïnvesteerd en nu een naam hebt. Dat heeft niets met marketing te maken, dat is het businessmodel. Niemand wil er voldoende voor betalen.

Je zegt het zelf: er zijn voldoende andere fotografische activiteiten waar je wel een behoorlijk inkomen mee kan verdienen, maar je hebt er geen zin in. Dat is niet wat jij wil doen. Met andere woorden: er is wel vraag, maar geen aanbod van jouw zijde.

Kijk eens naar deze grafiek. Het legt op zeer eenvoudige manier de vinger op de wonde: http://www.flickr.com/photos/bud_caddell/3592960452/sizes/o/

2.
“Toch vraag ik me na al die jaren ook wel af of mijn fotoblog voor een deel een rem is geweest op de groei van mijn zelfstandige activiteit. (…) Een potentiële klant heeft daar geen boodschap aan en mijn aanpak kon mogelijk verwarrend overkomen.”

Dat is geen probleem. Een portfolio is een select overzicht van je beste werk. Iedere klant moet daar zijn genre in terugvinden, zowel inhoudelijk als qua stijl. Dat je daarnaast andere zaken post toont dat je van vele markten thuis bent, dat je gedreven bent en geeft mensen de kans om je te leren kennen. Allemaal punten die op het vlak van business alleen maar in je voordeel spelen.

Thanks om je gedachten hier neer te pennen….

Je moet er voor gaan… je hebt duidelijk een beslissing genomen waar je je goed bij voelt en goed over nadacht…

Dus blijf ons verrassen met je werk man!

Veel succes met alles wat je doet!

Go for it!

Jürgen

Succes met je beslissing! Ik blijf je volgen!