Alhoewel plezant. Voor onderstaande foto ben ik door mijn knieën gezakt en heb daar mijn linkerknie mee bezeerd. Gevolg: de ligamenten zijn verkeerd belast en ik moet de komende weken opnieuw enkele beurten bij de kinesist in mijn agenda inlassen

Na het laatste nummer (Mia) stormde Luc De Vos (met ontbloot bovenlijf én punkkapsel) op de fotograaf af

Nadien was het de beurt aan Les Truttes. Zij kondigen zichzelf aan als “This is not a band, this is an experience!” en die stelling maakten ze zonder twijfel hard. Het werd een heuse show met de groepsleden allemaal in een strak wit pak gekleed begeleid door een ‘operadiva’ die voor een theatrale noot zorgde.

Hoofdact van de avond was ongetwijfeld De Mens. Ik kende de groep enkel van hun cd’s die ik al een hele tijd niet meer beluisterd had. De Mens is samen met Gorki mijn favoriete Nederlandstalige muziekgroep van de afgelopen tien jaar. Ze bestaan dit jaar vijftien jaar en dat wordt onder andere gevierd met een nieuw album Onder de Duinen dat volgende week gereleased wordt. Enkele nieuwe nummers werden bovendien op de setlist opgenomen en die klonken echt veelbelovend. Hieronder alvast enkele beelden genomen tijdens hun concert. En om in de sfeer te blijven tijdens de verwerking van de foto’s, heb ik vandaag de hele dag naar De Mens geluisterd.

Idool-laureaat Wim Soetaert mocht met de groep Bodhi de spits afbijten.

Sam Gooris warmde het publiek verder op.

The Magical Flying Thunderbirds zetten de tent helemaal in vuur en vlam. Gedurende anderhalf uur brachten ze een aanstekelijke medley met covers van de grootste hits uit de afgelopen veertig jaar.

En van Minerale.

- Neem oordopjes mee. Als je uren aan een stuk vooraan het podium staat, beginnen je oren te suisen en te piepen. Gelukkig voor mij stond ik er slechts gedurende één optreden.

- Gebruik lichtsterke objectieven! Aan te raden zijn primes met diafragma f1.4 of f1.8 of een zoomlens met diafragma f2.8 over het hele zoombereik. Stel dat je een artiest wilt fotograferen op 200mm en f2.8 lukt dat niet met een objectief dat geen vast diafragma over het hele zoombereik heeft. Met een 18-200mm f3.5-5.6 zal dit dus niet lukken omdat het diafragma bij dergelijke lenzen op 200mm toegeknepen wordt naar f5.6. De lichtomstandigheden tijdens een concert zijn niet altijd optimaal en dan ben je opgelucht dat je f2.8 kunt gebruiken.

- Koop een 70-200mm f2.8. Bij het optreden van Sharko heb ik enkel een 85mm f1.8 en een 50mm f1.4 gebruikt. Een 70-200mm heb ik (nog) niet. De andere fotografen gebruikten continu een Nikon, Canon of Sigma 70-200mm f2.8. Op kleinere concerten is de afstand tussen publiek en artiesten niet zo groot en sta je als fotograaf ook dichter. Met een 85mm kom je op grotere concerten vermoedelijk wat te kort om de muzikant strakker te kadreren.

- Geen flits gebruiken. Dat is blijkbaar not done en het is ook storend voor de artiesten.

- Leer je apparatuur kennen. Niets is zo frustrerend om thuis te komen met beelden die vanwege een foute instelling of handeling de prullenmand in belanden. Mijn Nikon D200 bijvoorbeeld heeft een uitgebreid autofocus-systeem waar je van duizelt. Heb je dat niet onder de knie, ga dan op Rimpelrock foto’s nemen.

- Licht. De meest wisselvallige factor tijdens een concert. Heb je tijdens een openluchtconcert nog wat daglicht dat op het podium valt, heb je een extra marge. Wanneer de avond valt , heb je dat daglicht niet meer en moet je terugvallen op de belichting op het podium. Spots in allerlei kleuren gaan continu aan en uit en als er dan nog rook wordt gebruikt, zit je met de gebakken peren. Muzikanten staan bovendien niet stil, dat is dan nog eens een bijkomende moeilijkheidsgraad. Het is op zo’n momenten dat je als fotograaf op de proef wordt gesteld. Als nadien blijkt dat je het er bekaaid vanaf gebracht hebt, is er nog een vangnet, zie daarvoor het laatste puntje in deze lijst Alhoewel, de andere fotografen kloegen ook dat de lichtomstandigheden tijdens het concert van Sharko niet optimaal waren.

- Ruis. Wil je niet al te veel ruis in een foto, koop dan geen Nikon maar Canon. Vanaf iso800 vind ik de beelden uit mijn Nikon D200 al bijna niet meer bruikbaar, tenzij ik ze nadien door NeatImage jaag. Ik lees op internetfora wel eens dat als je goed belicht met de D200 ruis geen probleem mag vormen op hogere iso’s. Wanneer ik thuis de mooi uitgebalanceerde histogram van een aantal foto’s bekijk, heb ik daar wel een andere mening over. Uiteraard is er wel een verbetering ten opzichte van vroeger met de D100, maar het niveau van Canon evenaren ze nog lang niet. Let wel, ruis kan wel met concertfoto’s, het geeft een speciale sfeer die ik wel kan smaken, zeker als je de foto omzet naar zwart-wit.

- Leer gebarentaal. De luide muziek maakt het onmogelijk om iemand te verstaan, zelfs als je in diens oor schreeuwt.

- Oefenen, oefenen, oefenen. Om nog even terug te komen op Rimpelrock. Wil je kans maken op scherpe foto’s, ga dan oefenen op Rimpelrock. Ik zie Dana Winner of Will Tura nog niet direct headbangend over het podium rennen, of Helmut Lotti die een viool van het orkest op de boxen stukslaat. Je kennis van autofocus-systemen zal hier niet op de proef worden gesteld

- Gebruik je creativiteit. Tijdens het post-processing kan je steeds je creativiteit en fantasie de vrije loop laten. Experimenteer met kleuren, omzetting naar zwart-wit, extra contrast, enz.

David Bartholomé, zanger van Sharko. Geniet vooral bekendheid in Brussel, Wallonië en Frankrijk. Speelde deze zomer o.a. op Dour, Francofolies de Spa, Gentse Feesten en Pukkelpop.