Familieportret 1918

Ondanks het feit dat mijn grootvader zich als liefhebber met fotografie bezighield (hij fotografeerde met een Zeiss Ikon Super), is het nooit in mij opgekomen om naar foto’s uit hun jonge jaren op zoek te gaan. Een mogelijk reden hiervoor is dat er bijna aan elke muur portretten van hen zelf, hun familie en hun ouders te bewonderen waren. Ik had bijgevolg voldoende beeldmateriaal om naar te kijken.

Even kort schetsen waar we ons nu bevinden. Ik woon in het huis dat de ouders van mijn grootvader in 1936 gebouwd hebben. Nadien is mijn grootvader hier zelf komen wonen nadat hij met mijn grootmoeder getrouwd is. Mijn moeder is ook in dit huis opgegroeid. Deze plek deed in een ver verleden eveneens dienst als tweede thuis voor andere familieleden wanneer die het onderling met elkaar aan de stok kregen. En sinds meer dan vijf jaar woon ik hier nu. Een aantal portretten van weleer hangen nog steeds aan de muur.

De op één na oudste foto die ik heb teruggevonden is dit familieportret uit 1918 (staat achteraan de foto genoteerd). Dit zijn de ouders, broers en zus van mijn grootmoeder: vader Herman (?-1948), moeder Pauline (?-1956), mijn grootmoeder Virginie helemaal rechts (1912-2004), haar zus Hélène (1915-2006), haar broer Jean (1914-1981) en achteraan haar tweede broer Louis (1916/17?-1928/29?) die op jonge leeftijd aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking is overleden.

Familieportret 1932

De volgende foto dateert uit 1932 en toont hetzelfde gezin, weliswaar zonder de jongste broer Louis. Mijn grootmoeder staat hier achteraan rechts op de foto.

Ik heb deze portretten van een originele 8x13cm afdruk ingescand, inclusief de rand rondom de foto. De foto’s zijn behoorlijk verkleurd, bevatten vele krassen, stofjes en andere kleine beschadigingen. De retouche was op bepaalde momenten zwoegen geblazen. Per foto heb ik toch makkelijk enkele uren gespendeerd om met de hulp van zowel de Healing Brush als de Patch Tool de foto’s toonbaarder te maken. Carl De Keyzer vertelde onlangs tijdens een lezing dat hij voor de restauratie en retouche van de oude negatieven voor de tentoonstelling Congo belge en images per foto vier tot acht uur werk nodig had. Reken maar uit!

Ik kan me inbeelden dat fotografie destijds niet voor iedereen toegankelijk was. Om die reden zijn deze portretten en de overige inhoud van de bllikken doos enorm waardevol als familiedocument. Een schat om te koesteren!

Een vraagje voor mijn bezoekers: beschikken jullie over een archief van oude familiefoto’s, zijn deze gedigitaliseerd, uit welke periode dateren de oudste foto’s?

Graag hoor ik in de commentaren welke versie jullie voorkeur geniet!

1. Een zelfportret in de vitrine van een ogenschijnlijk verlaten brandweerkazerne.

2. Het startpunt en tevens de samenkomst van onze groep lag in het Warandepark waar men op dat moment alles in gereedheid bracht voor de festiviteiten van onze nationale feestdag.

3. Dreigende donderwolken boven de bankwereld, of is dit ondertussen oud nieuws?

4 – 6. Tijdens de wandeling ben ik nog eens een kijkje gaan nemen op een locatie waar ik twee jaar geleden voor de Christelijke Mutualiteit een bedrijfsopdracht heb uitgevoerd. Wat ik zag, kon ik haast niet geloven. De plaats bleek helemaal verlaten, vol onkruid, zwerfvuil en graffiti. Wat rest zijn verlaten en geplunderde gebouwen. En dit alles in hartje Brussel. Niet te geloven!

7.

8.

9 – 12. In en rond de Recyclart kan je genieten van fraaie kleurrijke kunstwerkjes die jammer genoeg her en der door graffitislogans ontsierd worden.

13. Onderweg naar onze eindhalte in de Sint-Gorikshallen nam ik met een lekker ijsje in de linkerhand en een camera in de rechterhand een foto van deze voorbijganger die me hartelijk toewuifde.

Ik heb me enigszins op de valreep kunnen inschrijven omdat er op het laatste nippertje nog enkele plaatsen vrijgekomen waren. Het leek me een heel tof initiatief en het betekende voor mij eveneens een aanzet om eens buiten mijn comfortzone te fotograferen. Om die reden heb ik mijn (veel te weinig gebruikte) 14-24mm uit de tas gehaald en de hele dag met deze lens gefotografeerd. Na enkele uren rondlopen in Brussel kan ik alleen maar besluiten dat het heel plezant was, het weer zat ongelofelijk goed mee, we hebben erg lekker gegeten in Café Gudule en ik heb tijdens de Photo Walk van gedachten kunnen wisselen met Piet, de auteur van het ondertussen welgekende Lightroomboek. En last but not least, die 14-24mm is een fantastisch stukje glas!

1.

2.

3.

4.

5.

6.

Een echte fotoshoot is het niet geworden, we zijn geen van beiden fotomodellen, alhoewel ik iets meer in aanmerking kom Echte modellen hebben we niet gevraagd, die waren tot onze grote verbazing reeds aanwezig

Dergelijke momenten waar fotografen, al dan niet voor de fun of voor een commerciële opdracht, samenwerken en hun krachten bundelen, zijn onbetaalbaar én leerrijk! Je krijgt andere prikkels en inzichten waardoor je je fotografische blik zowel inhoudelijk als technisch vergroot. Deze initiatieven moeten zeker kunnen en ik kan dit alleen maar toejuichen! Ik ben zeker kandidaat om dit jaar meer aan zo’n activiteiten deel te nemen.

Wat doen jullie zoal in de carwash?